Wybory miss placu zabaw.

Od kiedy mój synek zaczął stabilnie siedzieć, place zabaw stały się częścią mojej codzienności. Podczas pobytu na jednym z nich, byłam świadkiem takiej oto sytuacji.

Siedzi sobie mamusia na ławce i rozmawia przez telefon. Jej około trzyletnia córeczka biega grzecznie nieopodal, gdy nagle potyka się i upada rączkami przed siebie. Upadek ten nie wygląda groźnie, lecz jak to dziecko, mała biegnie do mamy, by szukać pocieszenia. Próbując wdrapać się do niej na kolana, odbija brudną od ziemi rączkę na nieskazitelnie białej koszulce rodzicielki. 

- Co ty wyprawiasz!? - krzyczy zrozpaczona mamusia i odpycha płacząca dziewczynkę, nie przerywając rozmowy. 

- No jak, co się stało!? Ujebała mi nową bluzkę! - żali się krzycząc do telefonu, a na córkę, która siedzi na ziemi ze zwieszoną główką i próbując stłumić szloch, nerwowo skubie trawę, spogląda z gniewem i wyrzutem.

- To po chuj tak się stroisz, skoro z dzieckiem na plac zabaw wychodzisz? - miałam ochotę jej spytać, ale tylko złapałam synka za rękę, by odejść stamtąd czym prędzej.

- Pieprzona miss placu zabaw - mruknęłam jeszcze pod nosem. I już nas nie było.

Nie wiem, jak was, ale mnie strasznie denerwują takie mamusie, które przychodzą z dzieckiem na plac zabaw i zamiast się z nim pobawić, to siedzą i się lansują.
A jeszcze bardziej wkurzają mnie te, które stroją dzieci jakby to jakieś święto było, a potem co chwilę krzyczą "tego nie rób, tamtego nie dotykaj... BO SIĘ UBRUDZISZ!". Normalnie wrrr....