Pierwsze dolegliwości ciążowe.

No i stało się. Moja ciąża przestała być bezobjawową (brak okresu się nie liczy), a od kilku dni dokuczają mi następujące dolegliwości.

1. Ból i wrażliwość piersi - tak wiem, nie ma to jak rozpocząć post od wzmianki o cyckach. Nie mniej jednak, dolegliwość ta pojawiła się u mnie jako pierwsza i mimo iż nie jest specjalnie dokuczliwa, nie sposób jej przeoczyć podczas większości codziennych czynności. Stopień dokuczliwości: 3/10
2. Uczcie ciężkości na żołądku - pojawia się w chwilę po jedzeniu, bez względu na to, co i w jakiej ilości zjadłam i towarzyszy mi przez znaczną część dnia. Stopień dokuczliwości: 5/10
3. Częstomocz - siusiam niemal dwa razy częściej, niż przedtem. Na szczęście, na razie tylko w ciągu dnia. Stopień dokuczliwości: 4/10
4. Problemy skórne - stany zapalne, trądzik i łojotok na skórze twarzy i pleców. Może to znak, że będzie dziewczynka ;) Stopień dokuczliwości: 5/10
5. Wyostrzenie zmysłu powonienia - mam super moc wyczuwania niewyczuwalnego. Extra! Stopień dokuczliwości: 1/10
6. Otępienie, zmęczenie, senność - złączyłam je w jednym punkcie, gdyż jest to rodzaj ogólnego samopoczucia. W pierwszej ciąży to przespałam, w tej muszę jakoś przetrwać. Stopień dokuczliwości: 7/10
7. Nudności - pojawiają się i znikają, bynajmniej nie występując tylko o poranku. Stopień dokuczliwości: 4/10
8. Zwiększony popęd seksualny - no cóż, na bieżąco zaspakajany, nie byłby dolegliwością. Niestety, żeby tego dokonać, musiałabym zatrudnić nianię i zwolnienie chorobowe dla męża. Objawia się również w postaci pikantnych snów erotycznych. Stopień dokuczliwości: 6/10

Średnia dokuczliwości tych wszystkich dolegliwości wynosi 4/10 (w zaokrągleniu), więc nie jest wcale tak najgorzej. Co prawda, nie napisałam o pobolewającym podbrzuszu, ale to dlatego, że już się do niego przyzwyczaiłam.

Przeglądam swoje zapiski z poprzedniej ciąży i widzę wyraźne podobieństwa jeśli chodzi o samopoczucie w tych pierwszych tygodniach. Jednak różnica w ich odczuwaniu jest o tyle inna, że wtedy mogłam się nad sobą poużalać, a teraz zwyczajnie nie mam na to czasu.

I dobrze.