"X czasu temu, o tej porze" - vol 1

Tym oto postem, rozpoczynam fragmentalny (jest takie słowo?) cykl wspomnień, które zapisane w różnych miejscach, doczekają się wreszcie skatalogowania. Niektóre z nich, mogliście już przeczytać na moich starych blogach, inne opublikuję tu dopiero po raz pierwszy. Każde z nich, opatrzone zostanie krótkim komentarzem z chwili obecnej, który stanowić będzie konfrontację teraźniejszości z przeszłością.

Jesteście gotowi? No to zaczynamy!

Rok temu, o tej porze pisałam:

" (...) bo gdy się urodził, był cały kudłaty... Kudłaty miał łepek, uszka i barki. Kudłate rączki, kudłate nóżki i bardzo kudłaty odcinek lędźwiowy. No zwierzak! Taki mały, siny, kudłaty ssak.

Przyszedł na świat w poniedziałek, 20go sierpnia 2012, o godzinie 16:58 czasu brytyjskiego. A dokładnie wypłynął, bo rodziłam w wodzie. Sam poród, choć do przeżycia (martwa bym nie pisała), do przyjemnych nie należał, więc gdy się zakończył, poczułam ogromną ulgę. I tylko ulgę. A później powalił mnie ciężar odpowiedzialności. 

"Jestem mamą!" (...) " 

Kiedy czytam te słowa, od razu przypomina mi się absurdalne pytanie, które na wieść o tym, że rodziłam w wodzie, zadawały mi różne osoby.

- To co, w wodzie lepiej?

- Nie wiem, bo na lądzie jeszcze nie rodziłam - odpowiadałam aż do znudzenia, bo przecież oczywistym był fakt, że jako pierworódka, nie mogłam mieć porównania.

zdjęcie zrobiła KASIA

A o tym, że ciężar odpowiedzialności szybko zamienił się w to najpiękniejsze z możliwych uczuć, chyba nie muszę nikomu pisać? ;)